Η Μαρία Μάλαϊ μιλάει στο Advendure! Κύριο

Το ορεινό τρέξιμο στην Ελλάδα όπως είδαμε γιγαντώνεται χρόνο με τον χρόνο. Περισσότεροι αγώνες κάθε δυσκολίας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας δίνουν την ευκαιρία σε χιλιάδες πια αθλητές να βιώσουν την ομορφιά και την αγριάδα ενός αγώνα ορεινού τρεξίματος. Παρόλα αυτά όμως πραγματική ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει αν η νέα γενιά αθλητών δεν αγκαλιάσει το νέο –στην πραγματικότητα- αυτό άθλημα. Ένας εκπρόσωπος αυτής της γενιάς είναι ένα νεαρό κορίτσι το οποίο από την ώρα που αποφάσισε να μεταπηδήσει από τον στίβο και να ασχοληθεί σοβαρά με το ορεινό τρέξιμο δεν έχει αφήσει στην κυριολεξία βάθρο για βάθρο σε ότι αγώνα έχει τρέξει. Επιτυχίες οι οποίες προφανώς δεν πέρασαν απαρατήρητες αφού εσείς την αναδείξατε ως την μεγαλύτερη ελπίδα του ορεινού τρεξίματος στην Ελλάδα. Ας μάθουμε όμως περισσότερα για αυτήν!

[Advendure]: Πες μας λίγα λόγια για την αθλήτρια Μαρία Μάλαϊ. Πότε ξεκίνησες να αθλείσαι, και με ποια αφορμή; Η πλειοψηφία της νεολαίας που ξεκινάει τον αθλητισμό έλκεται από τα ομαδικά αθλήματα, εσένα τι σε έκανε να ασχοληθείς με το τρέξιμο;

[Μαρία Μάλαϊ]: Ξεκίνησα στίβο σε ηλικία 11 χρονών. Σε νεαρή ηλικία πήγαινα παντού τρέχοντας, δεν μου άρεσε να περπατάω. Μια μέρα πήγα με μια φίλη που έκανε στίβο στο γήπεδο και εκεί με είδε ο προπονητής που έχω τώρα και έτρεξα τον πρώτο μου αγώνα σε δρόμο στο Ψυχικό. Αυτό ήταν! Σε εκείνη την πρώτη μου συμμετοχή βγήκα πρώτη και πήρα το πρώτο μου κύπελλο! Από τότε συμμετέχω σε όλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα στον στίβο και είμαι πάντα στην τριάδα. Το αγώνισμα μου είναι τα 3000 μέτρα με φυσικά εμπόδια (steeplechase) και έτρεχα και 5000 μέτρα σαν δεύτερο αγώνισμα. Με προσελκύουν τα ατομικά – μοναχικά αθλήματα γιατί είμαι εκ φύσεως ντροπαλή και όταν τρέχω είναι η μόνη στιγμή που δεν ντρέπομαι !!



[Advendure]: Αν δεν κάνω λάθος η πρώτη σου συμμετοχή σε αγώνα βουνού ήταν τα Σκαλάκια του AlpamayoPro TrailProject το 2012 και από το 2013 έχεις συμμετοχή σε αρκετούς αγώνες με νίκες και διακρίσεις. Η ISF μάλιστα σε συμπεριέλαβε στην λίστα με τις καλύτερες αθλήτριες στο Vertical. Πως αποφάσισες να ασχοληθείς ενεργά με το τρέξιμο βουνού; Τι είναι αυτό κατά την γνώμη σου που το διαφοροποιεί από το τρέξιμο στο δρόμο ή τον στίβο;

[Μαρία Μάλαϊ]: Ναι ο πρώτος μου αγώνας σε βουνό ήταν τα σκαλάκια του AlpamayoPro TrailProject το 2012 στην Πάρνηθα. Μέχρι τότε δεν πίστευα πως υπάρχουν τέτοιοι αγώνες. Θεωρούσα πως θα είναι κάτι σαν ανώμαλος δρόμος. Έκτοτε με ενθουσίασε πάρα πολύ που ήθελα να τρέξω και άλλους αγώνες αλλά ο προπονητής μου ήταν αντίθετος, δεν ήθελε το βουνό γιατί θεωρούσε ότι ήταν επικίνδυνο για τραυματισμούς. Φυσικά δεν περίμενα ποτέ να μπω στην λίστα με τις καλύτερες αθλήτριες στο vertical, ούτε εννοείται επεδίωκα κάτι τέτοιο. Απλά έτρεξα σε έναν αγώνα (Gerania Vertical) και τα πήγα πολύ καλά! Η μονοτονία του γηπέδου όλα αυτά τα χρόνια με έκανε να ασχοληθώ ενεργά με το βουνό ήθελα κάτι διαφορετικό και τόσο εντυπωσιακό. Έτσι μίλησα στον προπονητή μου όταν ξεκίνησε η αγωνιστική χρονιά και του είπα ότι θα ασχοληθώ κυρίως με το βουνό. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Δεν μπορούσα να περιμένω για τον επόμενο αγώνα και κάθε φορά μου άρεσε και περισσότερο. Οι εναλλαγές του τοπίου και του εδάφους που προσφέρει το βουνό, οι απίστευτες ομορφιές που βλέπεις σε κάθε αγώνα, δεν συγκρίνονται με το στίβο ή το δρόμο. Περιττό να αναφέρω και το γεγονός ότι οι αθλητές που μετέχουν σε αγώνες βουνού είναι πιο προσιτοί, φιλικοί και χαμογελαστοί!


[Advendure]: Στην Ελλάδα τα ανταποδοτικά κίνητρα για έναν αθλητή είναι από μηδαμινά έως ελάχιστα. Ποιο είναι το μεγαλύτερό σου κίνητρο που σε ώθησε να ασχοληθείς με τον αθλητισμό και τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις μέχρι και σήμερα;

[Μαρία Μάλαϊ]: Όντως δεν υπάρχουν ανταποδοτικά κίνητρα στην Ελλάδα, ο αθλητισμός γενικά σε βελτιώνει σαν άνθρωπο, δεν έχω συγκεκριμένο κίνητρο μου αρέσει απλά να τρέχω και να βλέπω ότι γίνομαι καλύτερη σε κάθε αγώνα. Επίσης απολαμβάνω πολύ την παρέα στο βουνό. Τι καλύτερο κίνητρο;


[Advendure]: Προπονείσαι μόνη σου, ή υπάρχει κάποιος προπονητής που σε καθοδηγεί; Πώς βλέπεις το μέλλον σου στο άθλημα;

[Μαρία Μάλαϊ]: Προπονούμαι όλα αυτά τα χρόνια με τον Γιώργο Ζώρζο που είναι προπονητής μου στον στίβο. Τώρα που τρέχω σε αγώνες βουνού έχω αλλάξει την προπόνηση μου κ πηγαίνω γήπεδο δύο φορές τη βδομάδα για να κάνω ταχύτητες που μου βάζει ο προπονητής μου και τις υπόλοιπες μέρες κάνω προπόνηση με παρέα ή με την ομάδα Goji Berry στον Υμηττό. Επίσης με τον Νίκο Κωστόπουλο και τον Σταύρο Στεφανή κάνουμε μερικές προπονήσεις μαζί αν και επειδή οι περισσότερες προπονήσεις τους είναι πολύ πρωινές προτιμώ καμιά φορά να κοιμάμαι λίγο παραπάνω! Με συμβουλεύουν και με βοηθούν πολύ να βελτιωθώ και σαν αθλήτρια αλλά και σαν άνθρωπος. Δεν έχω φτάσει ακόμα τόσο μακριά, μου αρέσει τόσο πολύ το τώρα που θα μείνω σε αυτό, καλά να είμαστε και το μέλλον θα έρθει !!



[Advendure]: Η μεγαλύτερη απόσταση που σε έχουμε δει είναι στα 46 χλμ του –δύσκολου πέρυσι- Paranesti Path. Σκέφτεσαι κάποια στιγμή να μεταπηδήσεις στις υπεραποστάσεις; Ποια είναι η γνώμη σου για τέτοιου είδους αγώνες;

[Μαρία Μάλαϊ]: Οι μεγάλες αποστάσεις είναι πρόκληση για εμένα και τον καθένα σίγουρα. Το να βρεθώ στην εκκίνηση ενός αγώνα υπεραπόστασης είναι κάτι που δεν έχω σκεφτεί ακόμα, δεν αποκλείω όμως τίποτα. Τις υπεραποστάσεις τις βλέπω με δέος αυτή τη στιγμή και θαυμάζω τους αθλητές που δοκιμάζουν τις σωματικές και ψυχικές αντοχές τους !!


[Advendure]: Έχεις κάποιον αθλητή ως πρότυπο; Τι ακριβώς πιστεύεις ότι πρέπει να αντιπροσωπεύει ένας αθλητής ώστε να αποτελεί πρότυπο για νέους αθλητές σαν εσένα;

[Μαρία Μάλαϊ]: Θαυμάζω πάρα πολλούς ανθρώπους, ένας όμως ξεχωρίζει και είναι ένας κάποιος τον οποίο οι περισσότεροι έχουν ως πρότυπο και δεν είναι άλλος από τον Δημήτρη Θεοδωρακάκο. Κορυφαίος αθλητής αλλά και άνθρωπος! Ο Νίκος Κωστόπουλος και ο Σταύρος Στεφανής είναι επίσης πρότυπα για εμένα, τους θαυμάζω για όλα όσα κάνουν και στον αθλητισμό κ στην καθημερινή τους ζωή. Για να μην αναφερθώ μόνο σε άνττρες, η Emelie Forsberg είναι αθλήτρια πρότυπο, σε όποια φωτογραφία και αν την έχω δει είναι πάντα χαμογελαστή. Ένας αθλητής για να αποτελεί πρότυπο πιστεύω πώς πρέπει να εκπέμπει ευγένεια κ σεβασμό για τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Σίγουρα πολλοί έχουν ως πρότυπα τους πρωταθλητές και είναι λογικό αυτό αφού εντυπωσιάζουν σε κάθε αγώνα, όταν όμως ο πρωταθλητής συνδυάζει και αυτές τις αρετές τότε είναι πρότυπο για όλους.



[Advendure]: Είδαμε και στην πρόσφατη Έκθεση του Advendure για το Ορεινό Τρέξιμο ότι οι ολοένα και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να τρέξουν σε έναν αγώνα βουνού. Πως βλέπεις την εξέλιξη αυτή; Τι κατά την γνώμη σου μπορεί να γίνει για να δούμε τα ποσοστά των γυναικών σε αγώνες να αυξάνονται;

[Μαρία Μάλαϊ]: Είναι πολύ θετικό που όλο κ περισσότερες γυναίκες τρέχουν σε αγώνες βουνού, αποκτούν (οι αγώνες) περισσότερο χρώμα και αυξάνεται και ο ανταγωνισμός. Νομίζω ότι ο ίδιος ο ανταγωνισμός αλλά και οι παραστάσεις που αποκτούν σιγά σιγά θα ωθήσει όλο και περισσότερες γυναίκες στον αθλητισμό και κατ’ επέκταση και στο ορεινό τρέξιμο


[Advendure]: Ανακηρύχθηκες ως η «Μεγαλύτερη Ελπίδα του Ορεινού Τρεξίματος» από τους αναγνώστες του Advendure στην πρόσφατη ψηφοφορία! Πως αισθάνεσαι για αυτό; Είναι κάτι που περίμενες;

[Μαρία Μάλαϊ]: Δεν το περίμενα φυσικά αυτό και είμαι πραγματικά χαρούμενη που ο κόσμος με ανέδειξε. Ο "ανταγωνισμός" ήταν πολύ δυνατός και μόνο το όνομα του Αλέξανδρου Φωτιάδη έκανε την ψηφοφορία πολύ δυνατή, αλλά πιστεύω πώς κέρδισα την ψηφοφορία γιατί δεν ήταν αντικειμενική! Ίσως το γεγονός ότι ήμουν το μόνο κορίτσι ώθησε πολλούς να ψηφίσουν από συμπάθεια ή απλά ίσως να είχα τους περισσότερους φίλους!


[Advendure]: Έχεις αποφασίσει για το φετινό αγωνιστικό πρόγραμμα; Ποιος είναι ο μεγάλος στόχος για φέτος;

[Μαρία Μάλαϊ]: Το φετινό αγωνιστικό μου πρόγραμμα θα έχει αρκετούς αγώνες. Οι πιο σημαντικοί είναι οι αγώνες του πρωταθλήματος skyrunning και ο μεγαλύτερος μου στόχος είναι ο Όλυμπος !! Γενικά θέλω να τρέξω σε όλα τα βουνά της Ελλάδος και το όνειρο μου είναι κάποτε να τρέξω στο Transvulcania !!

 

Φωτό ©: actionphotos.gr, periklis-photography.com

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com